Ik was onlangs uitgenodigd op een try out dag van Fuji voor de nieuwe GFX100II. Dat is grote broer van de GFX100S die ik al eerder mocht testen. Zie hier Het is niet perse een grotere broer maar meer een handige broer. Een broer on steroids wellicht. Veel dingen zijn net even anders. Goede dingen zijn behouden gebleven en heel veel verbetert. We mochten de camera in een studio setting gebruiken waar Fuji 2 modellen had geregeld. Naast dat het een leuke middag was, was het een leerzame middag. Hands-on ervaring met een camera is toch de beste ervaring. Geen verkoop praatjes of opsomming van specificaties (die je prima op het net kan vinden). Fuji Nederland is een  verkoop organisatie die gepassioneerd is als het gaat om fotografie en ik denk dat deze formule van proberen een prima manier is en goed bij het product past. De doelgroep voor deze camera weet wat ze nodig heeft en wil “het ding” gewoon even proberen. 

Ik ben zelf geen pixel peeper en kijk eigenlijk maar naar een aantal zaken zoals:
Hoe ligt het in de hand?
Hoe reageert de autofocus?
Kan ik makkelijk ingrijpen op de autofocus?
Hoe zien de bestanden er uit in CaptureOne?

Als ik mijn ervaring meeneem van de kleinere broer dan ben ik erg blij verrast. Ik ben bevooroordeeld want ik heb een grote liefde voor het merk en de producten van Fuji. Het was de Fuji X-T3 die mijn liefde voor fotografie na mijn ongeluk (2012) weer aanwakkerde.

Dat gezegd hebbende was ik dus blij verrast over de GFX100II. Autofocus is spot on en volgt het oog van het model constant en snel. Dus weinig missers als je fast pace schiet en je productie wil draaien. Alle specificaties en mogelijkheden van deze camera zijn gericht op productie en op het high end deel van de markt. Een zoeker waar je alleen maar van kan dromen zo fijn. De bestanden zijn 16bit met een enorm hoog dynamisch bereik. Je kan dus heel veel in de nabewerking met deze bestanden doen die overigens 208MB per stuk zijn! Zodra ik weer een studio heb dan gaat dit mijn camera worden. Wel op een cambo statief want het is geen licht beestje. 

Ik fotografeer eigenlijk nooit in opdracht en dan ook nog alleen mensen die ik aardig vind. Tijdens een boekenbal waar een bevriende schrijver zijn boek presenteerde kwam ik Vinco tegen, die ook meerdere boeken heeft geschreven. We kwamen aan de praat en het bleek dat wij beiden in Almere wonen. Hij vertelde dat hij erg ziek was en ik gaf als antwoord dat ik het een eer zou vinden om hem te fotograferen. Er was haast bij de afspraak en binnen een week stond hij, bij mij in de studio. Het was een intensieve shoot met mooie gesprekken. En nog week later stond ik bij hem thuis om te fotograferen, portretten van hem alleen maar ook samen met zijn man. Niet lang daarna kwam hij te overlijden en mocht ik bij zijn begrafenis aanwezig zijn. Het was een bijzondere shoot die met veel vreugde aanwezig is in mijn herinneringen. Deze documentaire geeft een mooi inzicht in Vinco en zijn verhaal https://youtu.be/nUnBTj7VqYk

Friends of mine wanted to have some pictures of them. They were 25 years together and combined 120 years old. So I shot them together and alone. Turns out they could use them also with this interview. A bit of nice publicity is always good!

Vaak als ik zeg dat ik in Almere woon krijg ik een lading vragen en of stellingen over mij heen. Almere, daar zou ik nog niet dood gevonden willen worden of is het daar wel leuk? Ja het is prima wonen in Almere. Er wonen echt wel toffe mensen in Almere. Gewone mensen, bijzondere mensen, gekke mensen, ondernemende mensen en creatieve mensen en innovatieve mensen. Dat Almere is net een gewone stad. Dus het leek mij wel leuk om Almeerders te gaan portretteren zodat iedereen kan zien dat Almere een dood normale stad is met hele toffe inwoners op een eiland.

Meer weten? Zie Https://gezichtenvanalmere.nl

It is always nice when a picture, that you made is used in a book. Especially when it is part of a personal note

A friend of mine, wrote a book about the wines of the Algarve. I was invited to come over, when the first book was presented to Louis van Gaal, the famous bondscoach. We had a little party with wine and good conversations.

I wanted to shoot a motor cycle with my new Lumix S1R. So I borrowed a motor from my neighbour and pushed the motor in my studio. Lighting was done with my Elinchrom ELC500 and a octabox.